COLUMN: We vallen in herhaling

We vallen in herhaling. “Hoi! Gelukkig nieuwjaar!” hoor ik ineens in mijn rechteroor. Daar staat S. met een verschrikkelijk grote glimlach op haar gezicht. “De beste wensen schat! Ik heb je nog helemaal niet gezien sinds de jaarwisseling.” Inmiddels leven we op de vierde van januari. Naar mijn mening mag je na dag drie geen gelukkig nieuwjaar meer wensen want dat is alweer oud en zo niet up-to-date.

Shit. Daar kwam het, ik wist het zeker. We waren uitgepraat over de zere voeten die veroorzaakt waren door onze killer heels en we konden ook geen gespreksstof meer vinden over alle mannen die op onze avond aanwezig waren. “Maar goed, nog goede voornemens?” Daar was het. Daar kwam de elk-jaar-weer-gestelde vraag. “Hmm, daar doe ik niet aan.” Mijn antwoord was braaf en degelijk. Menig mens zal als antwoord op deze vraag geven dat hij of zij daar niet aan doet. Goede voornemens komen we toch niet na en daar is iedereen bewust van. Althans, dat dacht ik. “Geen goede voornemens? Goede voornemens hóren toch bij oud en nieuw?” S. was duidelijk verbaasd over het feit dat ik hier niet aan mee doe. “Goede voornemens als in oud en nieuw?” Ik begon aan mijn toelichting. “Voornemens van het oude jaar meenemen als nieuwe voornemens, zeker. Ha-ha, of wil jij zeggen dat jij al je voornemens bent nagekomen?” S. keek me verontwaardigd aan. “Nee, natuurlijk niet. Maar moet dat dan!?” Ik had zin om verder te gaan klagen over het hele goede voornemens gedoe, maar het had duidelijk geen zin. Toch nog een poging. Nog eentje dan.

Ik begon: “Die drie kilo die je vorig jaar wou kwijtraken zijn er nu zeker zes geworden. Het voornemen om meer te gaan sporten is zeker nagekomen omdat je tegenwoordig naar je werk fietst in plaats van de auto pakt.” S. begon te lachen. “Misschien heb je eigenlijk wel gelijk. Ik pak trouwens de auto niet meer omdat de benzine te duur is geworden voor de afstand. Het is trouwens maar vijf minuten fietsen naar mijn werk, dus het is ook slecht voor mijn auto om telkens zulke kleine afstanden te draaien.” Ik grinnikte. Het begon eindelijk tot S. door te dringen dat goede voornemens maken elk jaar in herhaling valt. Elk jaar neem je dezelfde voornemens, van het jaar daarvoor, weer mee. Maar met niets nieuws. Alles zal letterlijk worden overgenomen en het woordje ‘meer’ in ‘meer gaan sporten’ wordt inmiddels weggelaten. Gelukkig was nu ook S. overtuigd. Ze zal in de toekomst haar goede voornemens werkelijkheid maken, of ze zal ze gewoon niet maken. Dat laatste lijkt me altijd nog het veiligste voor iedereen. Yes. Ik heb weer iemand overtuigd van mijn bedenkingen betreft goede voornemens. Nu de rest van de wereld nog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Post Navigation